نیاز مبرم کشور به مرکز تخصصی اطفای حریق عرصه های طبیعی
به گزارش گلونی شینا انصاری در چهلوهشتمین یادداشت خود نوشت: جنگل، مرتع و سایر عرصههای طبیعی زیرساختهای طبیعی مهم کشور محسوب میشوند و فلسفه وجودی سازمانهایی همچون حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی نیز حفاظت از همین زیرساختهای طبیعی و حیاتی بوده و هست.
در موضوع آتشسوزی جنگل الیت در محدوده منطقه حفاظت شده چهارباغ در استان مازندران، تلاشهای محیطبانان، جنگلبانان، نیروهای امدادی، نیروهای نظامی و داوطلبان مردمی که با وجود تمامی دشواریها در میدان به اطفای حریق پرداختند قابل تقدیر و ارزشمند است. به احترام این عزیزان تمام قد میایستم و از تلاشهای آنها برای حفظ ذخایر ارزشمند طبیعی تشکر میکنم.
پس از حضور در منطقه و بازدید میدانی از وضعیت، ضرورت دارد گزارشی دقیق و مستند از آنچه گذشت تهیه شود. اما آنچه بیش از هرچیز به عنوان یک نیاز جدی در کشور مطرح است و در ماجرای آتشسوزی الیت نیز بار دیگر این نیاز عیان شد، وجود یک مرکز تخصصی و مشترک برای اطفای حریق عرصههای طبیعی است.
باید این واقعیت را بپذیریم که اولا شرایط خشکسالی انباشته، تغییر الگوی بارش و افزایش میانگین دمای عمومی کشور شرایطی بسیار حساس و شکننده را برای عرصههای طبیعی از جمله جنگل و مرتع رقم زده تا جایی که هر حریق کوچکی را به سرعت گسترش خواهد داد.
از سوی دیگر، با وجود تجربیات متعدد حریق در کشور و البته تلاشهای بیشمار افراد مختلف (چه در سازمانها و دستگاهها و چه داوطلبان مردمی) بهنظر میرسد هنوز مستندنگاری علمی، اندوختن دانش و گردآوری تجهیزات، امکانات و بودجههای لازم برای اطفای حریق این عرصهها بهشکلی هماهنگ و سازمانیافته انجام نشده است.
با خبر هستم که سازمان منابع طبیعی از دهه ۱۳۹۰ تلاشهای ارزندهای را برای راهاندازی پایگاههای اطفای حریق منطقهای انجام داده است. همچنین همکاران سازمان حفاظت محیط زیست نیز با آموزش، تأمین تجهیزات و ساماندهی نیروهای داوطلب در برخی مناطق حادثهخیز کشور، بهعلاوه راهاندازی سامانه هوشمند تشخیص آتشسوزی در برخی مناطق مهم تلاشهای قابل تقدیری انجام دادهاند.
اما باید واقعیت را پذیرفت. واقعیت این است که در موقعیت بحران، نیازمند مرکزی تخصصی با بودجه و امکانات مناسب برای اطفای حریق عرصههای طبیعی هستیم. این موضوع را در بازدیدم از عملیات اطفای حریق جنگل الیت نیز بیان کردم و در گزارشی که خدمت ریاست محترم جمهوری ارائه نمودم، ضرورت راهاندازی چنین مرکزی را مطرح کردم.
مرکزی تخصصی که اولا محل گردآوری دانش و تجربه اطفای حریق در مناطق و شرایط مختلف باشد، نیروی آموزشدیده و تجهیزات کافی در اختیار داشته باشد، به ابزارهای پایش مجهز باشد و در نهایت قادر به سازماندهی سریع نیروها و تجهیزات در واکنش به حوادث آتشسوزی در عرصهها باشد. چنین مرکزی یک نیاز مهم و مبرم برای کشور در شرایط فعلی است و راهاندازی این مرکز نباید فقط یک آرزو باشد.
در اینجا لازم میدانم از همکارانم در سازمان حفاظت محیط زیست، تمامی تلاشگران و همکاران دستگاههای مختلف خصوصا سازمان منابع طبیعی، استانداری مازندران، ستاد مدیریت بحران، نیروهای نظامی و البته سفرای محترم جمهوری اسلامی ایران در کشورهای ترکیه و روسیه بهپاس تمامی همکاری ها برای اطفای حریق جنگل الیت تشکر کنم.
اما تشکر ویژهای دارم از تمامی نیروهای داوطلب مردمی، فعالان محیط زیست و تمامی آنها که دلسوزانه پا به میدان گذاشتند و برای حفظ این ذخیره ارزشمند از جنگلهای هیرکانی تلاش کردند. بهعلاوه از تمامی اصحاب رسانه، کاربران شبکههای اجتماعی و شهروندانی که موضوع را پیگیری کرده و میکنند چه آنها که با سازمان همراه بودند و چه آنها که به نقد عملکرد سازمان پرداختند صمیمانه تشکر میکنم. مهمترین پشتوانه سازمان حفاظت محیط زیست، همواره جامعه و مطالبهگران جامعه مدنی بوده و هستند.
امیدوارم با تلاشی که تمام گروهها بهکار بستهاند، شاهد اطفای کامل حریق جنگل الیت باشیم. همچنین نتایج پیگیریها برای راهاندازی مرکز تخصصی اطفای حریق نیز به اطلاع شهروندان عزیز خواهد رسید.
پایان پیام
یادداشت های شینا انصاری را در گلونی دنبال کنید