ویگل دوباره زیر ذرهبین باستانشناسان؛ فصل تازهای از خوانش یک آتشکده کهن
به گزارش گلونی، محوطه تاریخی ویگل، یکی از شاخصترین نشانههای گذشته آیینی و معماری در منطقه آران و بیدگل، بار دیگر در آستانه ورود به مرحلهای تازه از پژوهشهای میدانی قرار گرفته است. با اختصاص اعتبارات ملی، فصل سوم کاوشهای باستانشناسی این آتشکده آغاز میشود؛ اقدامی که میتواند تصویر روشنتری از جایگاه تاریخی و کارکردهای این محوطه ارزشمند ارائه دهد.
به نقل از میراث آریا، محمدجواد عبدلی، رئیس اداره میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان آران و بیدگل، با اشاره به اهمیت ویگل در بازشناسی هویت تاریخی منطقه، از آغاز رسمی این فصل کاوش خبر داده و تأکید کرده است که تخصیص اعتبار ملی، نتیجه پیگیریهای مستمر و نگاه جدی به ظرفیتهای پژوهشی این محوطه است. به گفته او، این مرحله از کاوشها با رویکردی دقیقتر و هدفمندتر اجرا خواهد شد تا لایههای کمترشناختهشده آتشکده مورد بررسی قرار گیرد.
عبدلی معتقد است که نتایج حاصل از این پژوهشها، فراتر از دادههای صرفاً باستانشناسی خواهد بود و میتواند مبنای برنامهریزیهای آینده در حوزه حفاظت و مدیریت محوطه قرار گیرد. او تکمیل شناخت معماری و تاریخی آتشکده ویگل را ضرورتی میداند که بدون کاوشهای علمی و مستمر امکانپذیر نیست.
در همین زمینه، راحله یوسفیان، مدیر پایگاه میراثفرهنگی ویگل، از اهداف مشخص این فصل کاوش سخن گفته است. به گفته او، تمرکز اصلی تیم پژوهشی بر ترسیم دقیق پلان و ابعاد کامل آتشکده خواهد بود؛ موضوعی که تاکنون تنها بهصورت نسبی و فرضی درباره آن اظهارنظر شده است. افزون بر این، شناسایی فضاهای جانبی احتمالی در پیرامون آتشکده، میتواند درک جامعتری از کارکرد کل مجموعه و نحوه استفاده از آن در گذشته به دست دهد.
یوسفیان همچنین بر اهمیت مرحله پس از کاوش تأکید کرده و گفته است که تدوین و اجرای روشهای حفاظتی پایدار، یکی از محورهای جدی این فصل بهشمار میرود. به باور او، حفاظت علمی و اصولی از سازهها پس از پایان عملیات میدانی، شرط اصلی حفظ این محوطه در برابر عوامل طبیعی و فرسایش زمان است.
آتشکده ویگل بهعنوان یکی از آثار ثبتشده ملی، سالهاست که مورد توجه پژوهشگران و علاقهمندان به تاریخ ایران قرار دارد. آغاز فصل سوم کاوشها با حمایت ملی، این امید را تقویت کرده است که زوایای پنهان این محوطه تاریخی، با دقتی بیشتر آشکار شود و گامی مؤثر در مسیر شناخت و صیانت از میراث فرهنگی منطقه برداشته شود.
پایان پیام