حذف آنتیبیوتیکها با نانوکاتالیست دانشگاه تهران
پایان عمر آلودگیهای دارویی در آب؛ دستاورد دانشمندان دانشگاه تهران در تصفیه هوشمند پسابها
به گزارش گلونی و به نقل از ایرنا، پژوهشگران دانشگاه تهران در گامی نوآورانه، موفق شدند فناوری پیشرفتهای را برای تصفیه پسابهای دارویی توسعه دهند که نویدبخش کاهش چشمگیر آلودگیهای محیط زیستی است.
این فناوری که به همت تیم تحقیقاتی دانشکدگان علوم دانشگاه تهران و به سرپرستی «حسن بهنژاد» طراحی شده، بر پایه ساخت یک «نانوکاتالیست» هوشمند استوار است. این مادهی پیشرفته قادر است آنتیبیوتیکهای خطرناک موجود در پسابها را تنها با استفاده از «نور مرئی» تجزیه و حذف کند.
چرا این دستاورد مهم است؟
ورود آنتیبیوتیکهایی مانند «تتراسایکلین» از طریق پسابهای صنعتی و بیمارستانی به محیط زیست، یکی از چالشهای جدی دنیاست؛ چرا که این مواد موجب بروز «مقاومت میکروبی» شده و سلامت اکوسیستم را بهشدت تهدید میکنند. نانوکاتالیست جدید محققان دانشگاه تهران، این ساختارهای پیچیده را به ترکیبات کمخطر تبدیل میکند.
قدرت عملیاتی بالا؛ کمهزینه و کاربردی
یکی از نقاط قوت این پژوهش، استفاده از «نور مرئی» به جای «نور فرابنفش» است. این ویژگی علاوه بر کاهش هزینههای انرژی، فرآیند تصفیه را در مقیاسهای صنعتی و واقعی بسیار سادهتر و دسترسپذیرتر میکند.
نتایج آزمایشهای دقیق نشان میدهد که این نانوکامپوزیت جدید (که ترکیبی از ZnO و AgBiS2 است)، میتواند در مدت ۱۲۰ دقیقه، بیش از ۹۲ درصد از آلودگیهای تتراسایکلین را حذف کند؛ عملکردی که در مقایسه با روشهای مشابه پیشین، یک جهش بزرگ محسوب میشود.
پایداری؛ کلید موفقیت در صنعت
از دیگر ویژگیهای مثبت این دستاورد، قابلیت استفاده مجدد از این نانوکاتالیست در چرخههای متوالی است، بدون آنکه افت کیفیت محسوسی داشته باشد. این ویژگی کلیدی، هزینههای عملیاتی تصفیهخانهها را به شکل چشمگیری کاهش داده و مسیر را برای تجاریسازی و استفاده گسترده از این فناوری در تصفیهخانههای صنعتی و بیمارستانی هموار میکند.
این پروژه که با روشی ساده و کارآمد به نام «هیدروترمال» سنتز شده، اکنون به عنوان الگویی موفق برای توسعه روشهای بومی و پایدار در حفظ محیط زیست مطرح است.
پایان پیام