صمد بهرنگی دست بچه ها ندهید
به گزارش گلونی رضا ساکی در کانال تلگرام خود با اشاره به سالروز تولد صمد بهرنگی و تبلیغ آثار او برای کودکان، یادداشتی با عنوان «صمد بهرنگی دست بچه ها ندهید» منتشر کرد:
بهرنگی پیش از برخی داستانهایش، چیزهایی نوشته است خطاب به بچهها. مثلا قبل از «کچل کفترباز» و «اولدوز و عروسک سخنگو». کتاب «قصههای صمد بهرنگی» یک مقدمهای هم دارد که در آن نوشته است:
«آیا نباید به کودک بگوییم که در مملکت تو هستند بچههایی که رنگ گوشت و حتی پنیر را ماه به ماه و سال به سال نمیبینند؟ چرا که عده قلیلی دلشان میخواهد همیشه غاز سرخ شده در شراب، سر سفرهشان باشد. آیا نباید به كودك بگوییم که بیشتر از نصف مردم جهان گرسنهاند و چرا گرسنه شدهاند و راه برانداختن گرسنگی چیست؟ آیا نباید درك علمی و درستی از تاریخ و تحول و تکامل اجتماعات انسانی كودك بدهیم؟»
صمد بهرنگی دست بچه ها ندهید
شاید بگویید بد نیست اینها را به کودک یاد بدهیم اما اگر کودک شما بخواهد «اولدوز و عروسک سخنگو» را بخواند یا شما برایش بخوانید، باید این جملهها را بخواند یا بشنود:
«حرف آخرم این که هیچ بچه عزیز دردانه و خودپسندی حق ندارد قصه من و اولدوز را بخواند. به خصوص بچههای ثروتمندی که وقتی توی ماشین سواریشان مینشینند، پز میدهند و خودشان را يك سر و گردن از بچههای ولگرد و فقیر کنار خیابانها بالاتر میبینند و به بچههای کارگر هم محل نمیگذارند. آقای «بهرنگ» خودش گفته که قصههاش را بیشتر برای همان بچههای ولگرد و فقیر و کارگر مینویسد. البته بچههای بد و خودپسند هم میتوانند پس از درست کردن فکر و رفتارشان قصههای آقای «بهرنگ» را بخوانند. بم قول داده.
دوست همه بچههای فهمیده: عروسک سخنگو»
میبینید؟ قصهگویی برای کودکان برایش دغدغه حزبی است تا اصول و روش مارکسیسم را از همان آغاز در مغز بچه فرو کند. برایش دوگانه فقیر و غنی از منظری مبارزهطلبانه بسازد و آمادهاش کند برای برانداختن بساط بورژوازی.
این همه کتاب خوب برای بچهها در بازار کتاب است. صمد بهرنگی را بگذارید توی کتابخانهتان خاک بخورد.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: فقر از وسیله بودن تا مسئله بودن