مرال ها نیاز به آرامش دارند؛ لطفا وارد حریم امن آنها نشوید
هر رویدادی که برای گردشگری جذاب باشه برای طبیعت نیست.
به گزارش گلونی، چند روز دیگر، جنگلهای هیرکانی دوباره صدای گاوبانگی مرالها را به خود میشنوند. صدایی که برای خیلیها شنیدنش یک اتفاق خاص است؛ صدایی که آدم را وسوسه میکند راهی جنگل شود، چند ساعتی در سکوت بنشیند و شاید شانس دیدن مرالها را هم داشته باشد.
همین جا اما داستان برای طبیعت کمی فرق میکند. مرالها در این روزها مشغول زندگی خودشان هستند. نرها برای جفتگیری با هم رقابت میکنند، قلمرو خود را مشخص میکنند و با بانگ زدن حضورشان را اعلام میکنند. این چند هفته برای آنها بخشی از یک چرخه طبیعی است؛ چرخهای که هزاران سال بدون حضور تورهای گردشگری ادامه داشته است.
اما حالا گاوبانگی کمکم تبدیل به یک موضوع جذاب برای سفر شده است.
آژانسها برنامه میگذارند، راهنماها تور معرفی میکنند و گردشگرانی که دنبال یک تجربه متفاوت هستند، راهی زیستگاه مرالها میشوند. ممکن است همه چیز هم با نیت خوب شروع شود. کسی قصد آزار حیوان را ندارد. قرار نیست کسی به دنبال شکار باشد. خیلیها فقط میخواهند صدای مرال را بشنوند یا اگر خوششانس بودند، عکسی از آن بگیرند.
اما طبیعت همیشه با نیت ما کار ندارد. برای یک مرال، حضور چند خودرو، چند گروه گردشگر، نور چراغها، صدای آدمها و رفتوآمد در زیستگاهش، فقط یک «تجربه گردشگری» نیست. او نمیداند آدمها برای دیدن او آمدهاند یا برای چیز دیگری. فقط میداند چیزی در محیط زندگیاش تغییر کرده است.
ترند بلای جدید طبیعت
هر موضوع سفری که به اصطلاح امروزی «ترند» میشود، لزوما اتفاق خوبی برای طبیعت نیست. گاهی یک پدیده طبیعی آنقدر در شبکههای اجتماعی دیده میشود که ناگهان آدمهای بیشتری برای تجربه کردنش راهی یک منطقه میشوند. یک آبشار، یک پرنده، یک شهابسنگ، یک گونه جانوری یا صدای یک مرال میتواند تبدیل به مقصدی برای گردشگری شود؛ بدون اینکه ظرفیت آن زیستگاه برای این حجم از حضور انسان در نظر گرفته شود.
گاوبانگی هم میتواند همین مسیر را طی کند. ما قرار نیست هر چیزی را که در طبیعت جذاب است، به یک برنامه سفر تبدیل کنیم. گاهی بهترین کاری که میتوان برای یک حیوان انجام داد، نزدیک نشدن است. طبیعت همیشه برای تماشا کردن ما ساخته نشده است. بعضی وقتها باید بگذاریم جنگل همانطور که هست بماند؛ بیسروصدا، بدون چراغ، بدون دوربین و بدون گروهی که برای دیدن یک اتفاق طبیعی وارد حریم آن شدهاند. گردشگری اگر قرار است دوست طبیعت باشد، باید بلد باشد چه زمانی عقب بایستد. این روزها مرالها به آرامش نیاز دارند. لطفا وارد حریم امن آنها نشوید.
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی