تعطیلات عید سال ۹۸ برای کودکان مناطق سیل‌زده چگونه گذشت
تعطیلات خود را چگونه گذراندید؟
پایگاه خبری گلونی مهدیسا صفری‌خواه: ما یک طایفه صد نفری بودیم. سیل بیشترمان را برد. شست و برد.
ده بالایی براثر رانش زمین محو شد انگار نه‌انگار که همبازی‌های مدرسه‌ام از آنجا بودند.
هر روز ۵ کیلومتر راه تا مدرسه می‌رفتیم و شورای ده قول ساختن مدرسه را به ما داده‌بود.
خانه‌مان هیچ‌وقت دوباره پیدا نشد و این روزها در پای کوه‌ها زندگی می‌کنیم.
جوری که انگار در یک فیلم عجیب بازی می‌کنیم از همین فیلم‌هایی که موضوعش سونامی و سیل و زلزله یا یک ویروس عجیب است.
تعطیلات عید سال ۹۸ برای کودکان مناطق سیل‌زده چگونه گذشت
همه عید را فقط تیتر شدیم، سوژه رسانه‌ها شدیم و دنبال جایی برای زندگی‌کردن گشتیم.
همه روزهای بعد از آن را هم قرار است زندگی کنیم. نمی‌دانم صدایمان را می‌شنوید یا نه؟
ما تعطیلات را در گل و لای گذراندیم، در پشت‌بام‌ها چشم دواندیم تا کسی برسد و نجاتمان دهد.
چشم دواندیم تا کسی بیاد و غرورمان و کمی از امید به زندگی‌مان را دوباره زنده کند.
ما راه‌ها را باز کردیم تا جاده‌های زمینی برای ورود مدیران و عکاس‌های خبری‌شان به‌اندازه کافی عریض باشد.
تعطیلات عید سال ۹۸ برای کودکان مناطق سیل‌زده چگونه گذشت
خانه‌مان را دیروز پیدا کردم، نمی‌دانم خودش بود یا نه؟! تکیده بود و گل گرفته انگار صد سال است کسی در آن زندگی نکرده است.
باورم نمی‌شد که همین سه هفته پیش پدرم زیر سقفش برایمان پدری می‌کرد و مادرمان همانجا که چادرش را در میاورد و ما را در آغوش می‌گرفت به زندگی‌مان رنگ می‌پاشید.
هیچکدامشان را پیدا نکردیم. سیل آنها را شست و برد. من تنها بازمانده آنها هستم.
غمگینم مثل کودکی که رد پدر و مادرش همه جای زمین هست اما روی زمین پیدایشان نمی‌کند.
غمگینم مثل کودکی که باید قیمی داشته باشد اما یک شبه آنقدر بزرگ شده که برای همه هم‌سن و سال‌هایش مادری می‌کند.
پایان پیام