صدای بی‌صدایان در عصر دیجیتال؛ ضرورت بازنگری در سیاست‌های دسترسی به اینترنت جهانی

اینترنت آزاد امتیازی فقط برای خبرنگاران؟

اینترنت آزاد امتیازی فقط برای خبرنگاران؟

به گزارش گلونی، در روزگاری که اینترنت به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی روزمره مردم تبدیل شده و همه‌چیز از خدمات بانکی و دولتی گرفته تا آموزش، ارتباطات و حتی ابتدایی‌ترین امور زندگی به آن وابسته است، این پرسش جدی مطرح می‌شود:

با کدام اینترنت قرار است این نیازها برآورده شود؟

با اینترنتی که مکرراً قطع می‌شود؟ یا با سرویسی که تنها از طریق فیلترشکن‌های گران‌قیمت قابل استفاده است و کیفیت آن هم در حداقل ممکن قرار دارد؟

در این میان، سخنگوی دولت، خانم فاطمه مهاجرانی، در اظهاراتی اعلام کرده‌اند: «طبیعتاً اگر خبرنگاری نیاز دارد اینترنت او آزادتر باشد، باید به او داده شود.»

ایشان هم‌زمان تأکید کرده‌اند که موضع دولت، حمایت از اینترنت آزاد است و محدودسازی را قبول ندارد.

اما این موضع‌گیری‌ها، در تضاد آشکار با واقعیت زندگی مردم قرار دارد. چرا باید اینترنت آزاد تنها به خبرنگاران تعلق گیرد؟ مگر دانش‌آموزان، معلمان، خانه‌داران، کارمندان، پزشکان، فروشندگان، برنامه‌نویسان، هنرمندان، رانندگان و دیگر اقشار جامعه نیاز به اینترنت آزاد ندارند؟

آیا اصل عدالت اجتماعی و وفاق ملی ایجاب نمی‌کند که همه مردم به‌طور برابر از این حق بهره‌مند باشند؟

اگر قرار است به نام تأمین امنیت یا مقابله با دشمنان خارجی، دسترسی میلیون‌ها نفر محدود شود، چگونه می‌توان از وفاق ملی سخن گفت؟ وفاق ملی زمانی محقق می‌شود که تصمیمات حاکمیتی با مشارکت و منفعت همگانی همراه باشد، نه با تبعیض و امتیازدهی خاص.

خانم مهاجرانی شما می‌گوید «دولت به دنبال محدودسازی اینترنت نیست»، اما  فکر نمی‌کنید ما مردم در عمل جز این را دیده‌ایم؟ مردم با درآمدهای پایین در این شرایط بد اقتصادی، ناچارند هزینه‌های سنگین فیلترشکن و اینترنت ناپایدار را متحمل شوند. سوالی که مطرح می‌شود این است: اگر این محدودیت نیست، شما آن را چه می‌خوانید؟

از سوی دیگر، اختصاص اینترنت آزاد به درصد اندکی از جامعه، نه‌تنها منطقی نیست بلکه نقض صریح اصل وحدت ملی و بی‌احترامی به خواست عمومی است. تصمیماتی از این دست، نه‌تنها موجب حل بحران نمی‌شود بلکه شکاف‌های اجتماعی را بیشتر می‌کند.

خانم مهاجرانی، مردم سال‌هاست که مفهوم محدودسازی را با گوشت و پوست خود حس کرده‌اند. اکنون که سخن از آتش‌بس و پایان تنش‌هاست، انتظار طبیعی جامعه رفع محدودیت‌ها و بازگشت به شرایط عادی است. یعنی همان اصلی که دولت بر آن تاکید دارد:

دولت به دنبال محدودسازی اینترنت نیست

پس اگر به‌دنبال محدودسازی نیست پایبندی بر این اصول که اینترنت آزاد، حق مسلم همه مردم است؛ نه امتیازی ویژه برای قشر خاص را نیز باید مورد تاکید خود قرار دهد.

تحقق وفاق ملی و عدالت اجتماعی تنها زمانی ممکن است که این حق، برای همگان تضمین شود.

پایان پیام

نویسنده: زهره درگاهی

در گلونی بیشتر بخوانید: توضیح مدیرکل مطبوعات درباره اینترنت خبرنگاران

اشتراک در
اطلاع از
0 دیدگاه
تازه‌ترین
قدیمی‌ترین بیشترین رأی
به بالا بروید