مهار غول مرحله آخر
پایگاه خبری گلونی، مهدیسا صفری‌خواه: این روزها به دیدن خشونت عادت کرده‌ایم، به بازنشر آن و پس‌لرزه‌های مجازی بعد از آن. روی موج خشونت در حال موج‌سواری هستیم، روانشناسان و مددکاران اجتماعی و همه مردمی که حذف خشونت را یک دغدغه عمومی می‌دانند هم برای پاک کردن این حجم از خشونت در فضای حقیقی و مجازی جامعه عقب کشیده‌اند.
ما به هشدارها و چراغ‌های قرمز و خطر پیش از این توجه نمی‌کردیم. حالا دیدن صحنه‌های تلخ در اخبار گروه‌های مجازی را زودتر از هر خبر دیگری بازنشر می‌کنیم. ریشه این تمایل در چیست؟ گاهی برای انتقاد کردن از یک رویه مرسوم این اخبار را منتشر می‌کنیم، اما واقعیت این‌است که کنار این اعتقاد هم تلاش می‌کنیم نام خودمان را با یک منگنه بزرگ به خبر وصل کنیم و از تفاوت سطح دغدغه‌هایمان با باقی مردم بگوییم.حتی مبارزه با خشونت‌های پنهان و پیدا در جامعه و خانواده و محیط اطرافمان را بیشتر از اینکه یک دغدغه عمومی بدانیم، یک ژست اجتماعی و مجازی‌پسند می‌دانیم.
مهار غول مرحله آخر
ریشه بیشتر خشونت‌ها در درون‌ریزی آنها و تخلیه نابهنگام هیجانات آنی است. اینکه ما سرکوبی نظراتمان توسط رئیس و بالا دستی‌ها را بسط می‌دهیم به خانه و افرادی که در آخرین حلقه اتصالند با آن موضوع اساسی که خشم ما را برانگیخته. این دور باطل همچنان ادامه پیدا می‌کند فرزندان ما هم بی‌ربط‌ترین آدمها را برای اظهار خشمشان پیدا می‌کنند و این دور ابدی همچنان ادامه پیدا می‌کند و گاهی به بوق ممتد پشت چراغ قرمز و درگیری با راننده‌ای که راه را بند آورده؛ می‌رسد فکر می‌کنیم او سزاوارترین آدم برای در معرض خشم ما قرار گرفتن است.
در رسانه‌ها و پشت پرده ارتباطاتمان با سایر افراد، آدم‌های خشمگین زیادی مثل خودمان را می‌بینیم که منتظر ابراز خشمشان هستند، آنها هم مانند ما مکان‌یاب و زمان سنج دقیقی برای این کار ندارند و به صورت تصادفی آن را بروز می‌دهند. بالا بردن هوش اجتماعی می‌تواند جلوی بروز این خشونت‌ها را بگیرد ما به یک کارزار درونی و همیشگی احتیاج داریم به اینکه باور کنیم برای یک تغییر بزرگ در خودمان آماده هستیم، باید همین حالا هشتگ‌هایش را در ذهنمان بچینیم، فردا شاید خیلی دیر باشد.
عضو اینستاگرام گلونی شوید و اخبار روز ایران و جهان را دنبال کنید.
پایان پیام