خنداننده شو ۲

علی صبوری با نوع متن‌هایش نشان داده که فقط آمده بخندد و بخنداند. او نمی‌خواهد مخاطب را به فکر فرو ببرد. صبوری بعد از اجرایش گفت «خنده را گرفتم». گویا برگ‌ برنده او همین است و بس.

حال که ابوطالب حسینی توانایی اجرایی به مراتب بهتر را دارد، چرا مقتضیات یک رسانه را برای اجرایش در نظر نمی‌گیرد؟

اگر یک دقیقه نخست را از اجرای وحید رحیمیان بگیریم، از استندآپ کمدی او چیزی نمی ماند.

نبود متن خوب یکی از مهم‌ترین ضعف‌های اکثریت شرکت کنندگان و از جمله ساره رشیدی است.

ساره رشیدی در اجرای مرحله اول استنداپ کمدی خود از تکنیک خاطره‌گویی استفاده کرد که اتفاقا به دلیل اجرای وجود چند کاراکتر و تیپ سازی و ریتم خوبی که داشت به دل مخاطب نشست اما …

محمدمتین نصیری می توانست با یک انتخاب هوشمندانه سمت سوژه‌ای برود که خاص دوران نوجوانی است.

شب دوم دور دوم مسابقه‌ی خنداننده‌شو ۲ برگزار شد و در آن شب متین نصیری، وحید رحیمیان، ساره رشیدی و ابوطالب حسینی استندآپ خود را اجرا کردند.

سوال اساسی درباره اجرای محمدمتین نصیری این است که او در این استندآپ کمدی به دنبال چه بود؟