استندآپ کمدی محمدجواد رضایی فقط خاطره بامزه
محمدجواد رضایی، اجرایی ساده و صرفا بامزه داشت. آنچه مشخص است برطرف شدن استرس او در این مرحله بود.
محمدجواد رضایی، اجرایی ساده و صرفا بامزه داشت. آنچه مشخص است برطرف شدن استرس او در این مرحله بود.
اجرای علی صبوری از ورود به مسابقه تا اجرای سوم تغییر مهمی داشت و آن جابجایی از مجازی به واقعیت بود.
چرا برنامهای با این حجم از تبلیغات رسانهای و ادعا در حوزهی استندآپ نتواند قبل از برگزاری مسابقه از کمدینها بخواهد حداقل ده متن آماده کنند.
ناصر محبی، با ترکیب تصور و واقعیت توانست اجرایی قابل قبول داشته باشد. تصوری که فکر کردن به آن، دلخوشی این روزهای ما شده است.
اجرای نجات امیرحسین قیاسی از نظر فرم و محتوا یک تفاوت اساسی با باقی اجراهایش داشت.
اگرچه شرکتکنندگان خنداننده شو برای خنداندن مخاطبها ناموفق عمل میکنند، اما درعوض، برخی از نظرات مربیها بهقدر کافی خندهدار است.
یک استندآپ کمدین، باید بخواند، ببیند، گوش دهد و همزمان بنویسد و بنویسد.
شب آخر دور دوم خندانند هشو برگزار شد و در این شب امیرحسین قیاسی، رضا نظری، علی صبوری و ناصر محبی بر روی صحنه آمدند و استندآپ خود را اجرا کردند.
علی صبوری با نوع متنهایش نشان داده که فقط آمده بخندد و بخنداند. او نمیخواهد مخاطب را به فکر فرو ببرد. صبوری بعد از اجرایش گفت «خنده را گرفتم». گویا برگ برنده او همین است و بس.