اینترنت شاید در خبرها و اطلاعیهها وصل شده، اما در زندگی روزمره کاربران هنوز نشانی از یک دسترسی عادی و پایدار دیده نمیشد و جامعه همچنان در جستوجوی نشانهای واقعی از بازگشت شبکۀ جهانی است.
اینترنت پرو و بهتر است بگویم اینترنت طبقاتی، نه تنها ارتباطات خانوادگی را تحت تأثیر قرار داده، بلکه حس تعلق، استقلال و توانایی افراد برای مشارکت در زندگی اجتماعی را نیز محدود کرده است.
مسیر توسعه پیامرسانهای داخلی اگرچه میتواند بخشی از نیازهای بومی را پوشش دهد، اما جایگزینی کامل زمانی ممکن است که زیرساخت فنی در سطح استانداردهای جهانی باشد.
اینکه ما از دست دولت حسابی شکاریم جای خود دارد اما در ماجرای اینترنت ملی گویا حق با آنهاست. آیا اینترنت جهانی قطع میشود یا نه؟
