برنامه خندوانه

چرا برنامه‌ای با این حجم از تبلیغات رسانه‌ای و ادعا در حوزه‌ی استندآپ نتواند قبل از برگزاری مسابقه از کمدین‌ها بخواهد حداقل ده متن آماده کنند.

ناصر محبی، با ترکیب تصور و واقعیت توانست اجرایی قابل قبول داشته باشد. تصوری که فکر کردن به آن، دلخوشی این روزهای ما شده است.

اگرچه شرکت‌کنندگان خنداننده شو برای خنداندن مخاطب‌ها ناموفق عمل می‌کنند، اما در‌عوض، برخی از نظرات مربی‌ها به‌قدر کافی خنده‌دار است.

حال که ابوطالب حسینی توانایی اجرایی به مراتب بهتر را دارد، چرا مقتضیات یک رسانه را برای اجرایش در نظر نمی‌گیرد؟

اگر یک دقیقه نخست را از اجرای وحید رحیمیان بگیریم، از استندآپ کمدی او چیزی نمی ماند.

نبود متن خوب یکی از مهم‌ترین ضعف‌های اکثریت شرکت کنندگان و از جمله ساره رشیدی است.

محمدمتین نصیری می توانست با یک انتخاب هوشمندانه سمت سوژه‌ای برود که خاص دوران نوجوانی است.

شب دوم دور دوم مسابقه‌ی خنداننده‌شو ۲ برگزار شد و در آن شب متین نصیری، وحید رحیمیان، ساره رشیدی و ابوطالب حسینی استندآپ خود را اجرا کردند.

سوال اساسی درباره اجرای محمدمتین نصیری این است که او در این استندآپ کمدی به دنبال چه بود؟