زلزله تهران

همه‌ی ما می‌دانیم که هیچ گونه آمادگی‌ای برای این زلزله لعنتی نداریم و می‌دانیم که حفظ آرامش کار آسانی نیست. این را همه‌ی ما می‌دانیم. حتا جمیله خدابیامرز.

«وقت زلزله، بی‌مهابا سوسک می‌شویم و سوار بر ماشین بدون بنزین، سراسیمه جویای یک سوراخ موش می شویم. تا صبح در خیابان‌ها بی‌هدف می‌لولیم و با دلهره، پیگیر اخبار اقدس و اصغر می‌شویم. هنوز چیزی نشده، ترافیک از سر و کول شهر بالا می‌رود و در ماشین‌های روشن بی‌حرکت، سرنشینان آرام به خواب می‌روند. زلزله، ۵ ریشتر بیشتر نیست اما ولوله، ۱۰ ریشتری است. از همه جالب‌تر این که مسئولان هم از آرامشی که این زلزله‌ترسیدگان گرامی به خرج داده‌اند، صمیمانه و دم به ساعت تشکر می‌کنند!»

کجای رتبه‌بندی زلزله هستیم؟ شاید ایران تنها کشوری باشد که بیشتر با آمار و ریاضیات حال می‌کند تا حرفه و فن. مقام دوم جهانی در ابتلا به سرطان…