شهر ایذه

کشف سیزدهمین نگارکند عیلامی ایذه. این نگارکند، شاهی را نشسته بر تخت نشان می‌دهد که دست راست خود را به حالت نیایش بالا آورده و بلندای آن چیزی در حدود ۲۵ سانتیمتر است.

شهر ایذه که در قرن ۷ ه‍، تختگاه امرای فضلویه بوده، نام آن نیز به «مال امیر» (مالمیر) تغییر یافت و در سال ۱۳۱۴ ش، به پیشنهاد هیات وزیران نام «ایذه» بر آن نهاده شد.