فرهنگ زیستن با سرزمین را از دست دادهایم؛ ایران هنوز خانه ماست
مشکل در چند دهه اخیر از جایی شروع شد که ما «فرهنگ زیستن با سرزمین» را کنار زدیم و به «مصرف سرزمین» و بهرهکشی آزمندانه از سرزمین روی آوردیم.
مشکل در چند دهه اخیر از جایی شروع شد که ما «فرهنگ زیستن با سرزمین» را کنار زدیم و به «مصرف سرزمین» و بهرهکشی آزمندانه از سرزمین روی آوردیم.
راکونها در مناطق شمالی کشور بهخصوص در منطقه غرب استان گیلان و مازندران دیده شدهاند. اگر این روند ادامه پیدا کند، ممکن است چند سال دیگر با جمعیتی از راکونها روبهرو شویم که دیگر جمع کردنشان کار سادهای نباشد.
وضعیت طبیعت ایران مثل ساعت شنی است؛ شنها با سرعت در حال ریختناند. اما هنوز میتوان این ساعت را برگرداند. اگر اراده باشد، اگر منابع فراهم شود.
انسانهای اولیه برای شکار از برگ این درخت سم میگرفتن و سرنیزهها رو آغشته میکردن. درختان سرخدار؛ درختانی هوشمند و از عجایب آفرینش.
وقتی کشوری بخواهد صنعت گردشگری خود را تقویت کند باید چنین امکاناتی را برای گردشگران آماده کند. اوج هیجان در طبیعتی زیبا و جذاب؛ توسعه گردشگری یعنی این.
زیبایی رویایی و بینظیر این کوه چشم هر بینندهای را خیره میکند. مهراب کوه نورآباد دلفان لرستان کوهستان بینظیر زاگرس است.
رشته کوه اشترانکوه یکی از زیباترین کوهستانهای ایران است. آتش بر جان جلوی فاجعه را در اشترانکوه گرفت.
نگاه کنید به موفقیت منطقه حفاظتشدهی هزار هکتاری الگِن در کهگیلویه و بویراحمد که هزاران دانه بلوط جوانه زده. دردی از آلام طبیعت ایران کاسته نخواهد شد!
یک گردشگر فرانسوی گفت: حدود ۵۰ سال پیش ما هم در فرانسه اشتباههای بزرگی داشتیم و طبیعت را به مخاطره انداختیم، ایران درحال تکرار همان اشتباهها است.