مسعود توکلی

داستان به سه سال و دو ماه پیش باز می‌گردد که آبدارخانه را تی کشیده بودم و در حالی‌که زمین هنوز خیس بود. سیلی پرماجرا و موز مدیرعامل.

باید همه هوش و حواسم را جمع می‌کردم و درس‌هایی را که از آن‌ها یاد گرفته بودم در این موقعیت خطیر به ‌کار می‌بستم. راهکار توجیه همه خرابکاری ها.

داشتم آماده می‌شدم که شب بروم پارک سر کوچه بخوابم و جا بگیرم تا فردا صبح زن و بچه‌ام هم بیایند. تلفنم زنگ خورد. سیزده به در زیر حمله راکتی.

اشتباه می‌کنی واعظ جان. آسمان همه جا همین رنگ است. اصلا فرض کن خودت فردا مدیرعامل بشوی. چه می‌کنی؟ گاو پیشانی سفید در برابر فساد.