مطالب مرتبط

3 دیدگاه

  1. میدیا واثقی

    سرکارخانم میلانی،ای کاش حالم روز جمعه شانزده شهریور هزاروسیصدو نود هفت،خوب بود و درافتتاحیه ی شما حاضرمی شدم.می آمدم و تابلوهای شمارو می دیدم که به لطف جامعه ی مجازی دیدیم و تعاریف تازه ای هم از مفاهیم هنری ازجمله مینیمالیسم،یادآوری فریدا کالو،خریدار حرفه ای و چیزهایی ازاین دست عایدمان شد.صادقانه عرض کنم تابلوهای لارج سایزشما برای جامعه ی تنگ فهم ازهنر و مصادیق هنری،شاید راضی کننده باشد اما برای آنانکه زندگیشان ،رنج هایشان، خواب و خوراکشان رنگ و بوم و قلم است،،اینکه به هوای ساختن فیلم،تصور می کنید می توانید مدعی باشید که نقاشی های شماهم مخاطب خواهد داشت،سخت دراشتباهید.این تابلوها شایسته ی پادری شدن برای گالریهای نوظهور و منفعت طلبیه که دهها هنرمند مهجورو نقاش به معنی واقعی نقاشانی که نقاشی را زیسته اند، که برای برپایی یک نمایشگاه از کارهاشون، چندین راه مختلف رو باید بگذرونن که اگر بشود یا نشود که اغلب نمی شود چرا که نه‌ کسی آن ها می شناسد و نه پیشترها فیلمی ساخته اند. .و ایکاش مثال گندیده شدن نمک را برای آثاری که خلق می کنیم نزنند.کاری که شما بخوبی از عهده اش برآمدید..

    پاسخ
  2. ساسان

    گفته بودند نقاشی هاش در سطح نقاشی های بچه های خردساله ، واقعا همبنطوره.

    پاسخ
  3. سهیلا

    روحیه کاسبکارانه تا چه حد؟ و ابتذال تا به کجا؟

    پاسخ

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق محفوظ و متعلق به پایگاه خبری می باشد. | طراحی و پشتیبانی فنی توسط پشتیبان وردپرس