کشت سویا و نابودی جنگل های آمازون
به گزارش گلونی، آمازون که به «ریه سبز زمین» شهرت دارد، سالهاست زیر فشار فعالیتهای انسانی نفسنفس میزند.
یکی از عوامل اصلی این فشار، گسترش بیرویه مزارع صنعتی و کشت سویا است؛ محصولی که از خوراک دام در آسیا و اروپا گرفته تا صنایع غذایی و سوخت زیستی، در بازار جهانی تقاضای بالایی دارد.
در بسیاری از نقاط آمازون، برای ایجاد مزارع جدید و توسعه کشت سویا، جنگلهای بکر را میسوزانند یا قطع میکنند. این پاکسازی نهتنها زیستگاه هزاران گونه گیاهی و جانوری را نابود میکند، بلکه با انتشار مقادیر عظیم دیاکسیدکربن به تغییرات اقلیمی دامن میزند.
زیرساختهای جدید مانند جادهها و بنادر، که برای حملونقل محصول ایجاد میشوند، دسترسی به مناطق دورافتاده و آسیبپذیر را آسانتر کرده و روند تخریب را شتاب دادهاند.
هرچند بخشی از زمینهای سویا روی مراتع قبلی دامداری کشت میشوند، همین جابهجایی باعث میشود دامداری به مناطق تازهای از جنگل نفوذ کند. در نتیجه، کشت سویا بهطور غیرمستقیم نیز به گسترش تخریب جنگلها کمک میکند.
پیشبینیها نشان میدهد اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، طی ۱۵ سال آینده بیش از ۵.۷ میلیون هکتار از جنگلها و ساواناهای منطقه از بین میرود و حدود ۱۹۵۵ میلیون تُن معادل CO₂ وارد جو خواهد شد.
تعلیق سویا در سال ۲۰۰۶
در سال ۲۰۰۶، توافقی داوطلبانه با عنوان «تعلیق سویا» (Soy Moratorium) میان شرکتهای بزرگ و سازمانهای محیط زیستی امضا شد که خرید سویا کشتشده در زمینهای جنگلی تازهپاکشده پس از سال ۲۰۰۸ را ممنوع میکرد.
این توافق تا مدتها مؤثر بود، اما بررسیهای اخیر نشان میدهد تقریباً ۹۸ درصد مزارعی که طبق این توافق مسدود شدهاند، پیشتر بهصورت غیرقانونی جنگل را پاک کرده بودند.
افزون بر این، تغییر قوانین در برخی ایالتهای برزیل، مشوقهای این طرح را تضعیف کرده و خطر بازگشت به تخریب گسترده برای توسعه کشت سویا را افزایش داده است.
جنگلهای آمازون، علاوه بر نقش حیاتی در تنظیم چرخه آب و هوا، برای بقا میلیونها گونه و جوامع بومی ضروریاند. آینده این اکوسیستم به تصمیمهای امروز ما وابسته است؛ تصمیمهایی که باید میان سود کوتاهمدت حاصل از کشت سویا و بقای بلندمدت زمین یکی را انتخاب کنند.
پایان پیام