42 روز تا پایان تابستان موزه ها در انتظار بازگشایی
به گزارش گلونی، بهعنوان کسی که موزهگردی میکند و هرازچندگاهی گردشگرانی را نیز با خود در این مسیر فرهنگی و تاریخی همراهی میکند، این روزها چشمم مدام به سایتها و صفحات مجازی موزهها و کاخموزهها است؛ برای آنکه بدانم «کِی میتوانیم دوباره کنار هم همه موزهها را ببینیم؟»
پس از پایان جنگ 12 روزه ایران و اسرائیل، موزهها و آثار تاریخی کشور، که خوشبختانه آسیبی ندیدند؛ به دلیل ملاحظات امنیتی تعطیل شدند که تصمیم بسیار درستی بود. بر اساس آنچه که از سوی وزارت میراثفرهنگی برای بازگشایی موزهها مطرح شد، طرحی سهمرحلهای توسط این سازمان تدوین شده است، که شرحی از آن را نوشتهام.

طرح سهمرحلهای بازگشایی موزهها
در مرحله اول، برخی سایتهای گردشگری شاخص در استانهای کمخطر مانند میدان نقشجهان، طاقبستان، پارسه (تختجمشید)، بیستون، باغهای ایرانی و چند مسجد تاریخی مجدداً میزبانی از گردشگران را آغاز کردند.
یک ماه پس از مرحله نخست، این طرح وارد مرحله بعدی شد. در مرحله دوم، با بازگشایی تدریجی موزههایی که شورای امنیت استانها مجوزشان را صادر کرد، موزهها میتوانستند فعالیت خود را آغاز کنند.
در این مرحله، خوشبختانه بخشی از موزهها بهطور کامل باز شدهاند، اما نکته مهم این است که تنها 42 روز تا پایان تابستان مانده و هنوز تعداد قابلتوجهی از موزهها تنها بخشی از فضا یا خدماتشان را در اختیار بازدیدکنندگان و گردشگران میگذارند.
مرحله سوم این طرح با بازگشایی کامل موزهها همراه بود و موزهها موظف بودند تمامی خدمات جانبی مانند فروشگاه، کافیشاپ و نمایشگاههای تعاملی را در اختیار گردشگران و علاقهمندان به موزه بگذارند. البته لازم به ذکر است که مرحله سوم هنوز در انتظار تأیید نهایی نهادهای امنیتی است.
در صف انتظار بودن آنهم در شرایطی است که تنها 42 روز از تابستان باقی مانده؛ یعنی تعداد اندکی از روزهایی که خانوادهها و گردشگران میتوانند بهترین بهره را از گنجینههای فرهنگی کشور ببرند، تنها ثمره این انتظار، صفهای خالی از گردشگران و علاقهمندان بازدید از موزههاست که این روزها موزهها و کاخموزهها دارند به خود میبینند.
من بهعنوان یک راهنمای گردشگری، میدانم که حتی یک روز تأخیر در بازگشایی یعنی از دست دادن فرصتهای بیشمار.
مردم و کشور اکنون نیاز دارند که دیدار دوباره با تاریخ، هنر و میراثی داشته باشند که در هیچ کتاب و عکس، حس لمس تماشا آن را هرگز پیدا نمیکنید.
از طرف دیگر، بسیاری از راهنمایان گردشگری هستند که رزق و روزی آنها از سوی صنعت گردشگری به دست میآید و هر روزی که درهای موزهها بسته بماند، به تعداد راهنمایان گردشگری که بیکار شدهاند افزوده میشود؛ و واژه تنها 42 روز تا پایان تابستان مانده برای راهنمای گردشگری که در زمان طلایی میتوانست گردشگر را به موزهها ببرد، مفهومی جز روزهای تلخی که یکی پس از دیگری میگذرند ندارد.
شاید این شمارش معکوس، یعنی 42 روز تا پایان تابستان، انگیزهای باشد برای بازگشایی کامل تمامی موزهها پیش از آنکه پایان تابستان بسیار گرم 1404 فرا برسد.
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی
