گردشگری در حاشیه رودخانه ها فرصت اقتصادی یا تهدید محیط زیستی ؟
به گزارش گلونی، چند روزیست خبر تازهای منتشر شده که میگوید ساخت تأسیسات گردشگری در کنار رودخانهها، سدها و تالابها آزاد شده است. این تصمیم با هدف توسعه گردشگری و جذب سرمایهگذار گرفته شده و گفته شده که ساختوسازها باید سبک باشند و با رعایت اصول محیط زیستی انجام شوند.
در نگاه اول شاید این تصمیم برای رونق گردشگری خوب بهنظر برسد، اما وقتی شرایط فعلی منابع آبی کشور را در نظر بگیریم، ماجرا فرق میکند. بسیاری از رودخانهها و تالابها خشک شدهاند یا در وضعیت خوبی نیستند. در چنین شرایطی، ساختوساز در حریم این منابع طبیعی میتواند آسیبهای جدی به محیط زیست وارد کند.
در این میان، مسئولان محیط زیست گفتهاند که در جریان تصویب این تصمیم نبودهاند و معتقدند که با قوانین فعلی کشور همخوانی ندارد. آنها پیگیر لغو یا اصلاح این مصوبه هستند.
از طرف دیگر، مسئولان گردشگری میگویند که هیچ مجوزی بدون بررسیهای محیط زیستی صادر نمیشود و همه چیز باید با هماهنگی نهادهای مربوط انجام شود.
برخی هم معتقدند اگر همه مراحل با دقت و نظارت انجام شود، میتوان از ظرفیتهای طبیعی برای گردشگری استفاده کرد. اما واقعیت این است که در شرایط حساس فعلی، کوچکترین بیتوجهی میتواند به تخریب منابع طبیعی منجر شود.
در بعضی شهرها، مسئولان محلی اعلام کردهاند که ساختوساز در حریم رودخانهها و تالابها ممنوع است و با هرگونه تخلف برخورد میشود. قوانین موجود هم بهروشنی تأکید دارند که هرگونه دخل و تصرف در این مناطق بدون مجوز رسمی غیرقانونی است.
گردشگری در حاشیه رودخانهها اگر بدون مطالعه و برنامهریزی انجام شود، نهتنها کمکی به اقتصاد محلی نمیکند، بلکه میتواند به تخریب منابع طبیعی منجر شود. تجربههای گذشته نشان دادهاند که اجرای پروژههای گردشگری بدون در نظر گرفتن ظرفیت محیط، اغلب به آسیبهای جبرانناپذیر ختم شده است. استفاده از منابع طبیعی بدون درک درست از محدودیتهای آن، بهجای توسعه، مسیر فرسایش و نابودی را هموار میکند. اگر قرار است گردشگری بهعنوان فرصت مطرح شود، باید پیش از هر چیز، توان اکولوژیکی منطقه سنجیده شود؛ در غیر این صورت، این فرصت به تهدیدی جدی برای طبیعت تبدیل خواهد شد.
پایان پیام