خنداننده شو ۲

سهیل غلامرضاپور اجرای خوبی دارد. اما باید به سراغ متنی برود که با اجرای او تناسب داشته باشد.

شرط موفقیت محمدجواد رضایی، اعتماد به نفس است و اگر خودش را باور نداشته باشد، مخاطب را نمی‌تواند به سوی خودش بکشد.

هم متن و هم اجرای آیت بی غم قابل تحسین است. او به سراغ یک پدیده اجتماعی به روز رفت که ارتباطات میان آدم‌ها را آلوده کرده است.

مهسا آقادادی از متن خوب با اشارات درست استفاده کرد و علاوه بر نقد یک رفتار جامعه، از مخاطب خود خنده نیز گرفت.

خوشحالیم که دست‌کم آقای دژآهنگ نقد ما را درباره خنداننده شو تا حد زیادی به جا دانسته است. از ایشان ممنونیم و یقین داریم که این روحیه نقدپذیری باعث موفقیت ایشان در آینده خواهد بود.

کاش محمدحسن دژاهنگ حتی به میزان کمی از دغدغه‌ها می‌گفت تا امروز اگر هم حذف می‌شد با گفتن آنچه باید گفت به کار خودش پایان می‌داد.

ایمان خرمی زاده فقط با یک دست لباس به روی صحنه رفت. نه به اجرای خودش فکر کرده بود و نه به متن خود.

وحید رحیمیان با رٲی تماشاگرها بالا آمد. برای ماندن روی صحنه خنداننده‌ شو نیاز به یک خانه تکانی اساسی در فرم و اجرا دارد. کاری که در این مرحله یک ریسک اساسی است اما اگر درست انجام شود بی‌شک نجات دهنده او خواهد شد.