پستانداران

به صورت اجتماعی زندگی می‌کند. موش قهوه ای همه چیزخوار بوده، اغلب از زباله، غلات، میوه و مواد جانوری مانند تخم پرندگان تغذیه می‌کند.

شب گرد است. زندگی زیرزمینی و اجتماعی دارد و در سطح زمین به ندرت دیده می‌شود. موش ورامین یا نزوکیای دم کوتاه با جثه ای بزرگ.

چشم‌ها کوچک و پوزه تا حدی نوک تیز است. موش خانگی شب گرد است ولی در انبارها و مناطق نسبتا تاریک روزها هم دیده می‌شود.

گوش‌ها گرد و مودار و دم از موهای کوتاهی پوشیده شده است. موش بیشه هندی از مواد گیاهی تغذیه می‌کند. موش بیشه هندی با گوش هایی گرد و مودار.

رنگ دم در سطح پشتی مانند پشت بدن و زیر دم روشن‌تر است. جرد بیابانی هندی بیشتر در زمین‌های نرم و شنی لانه می‌سازد. از بوته‌ها تغذیه می‌کند.

در مناطق بیابانی و بیشتر روی تپه‌ها لانه می‌سازد. جرد سان دوال (ناخن زرد) می‌تواند تا ۱۰ کیلومتر برای جستجوی غذا از لانه دور شود.

شنگ اندامی کوتاه، بدنی بلند و استوانه‌ای شکل با گردن بزرگ، سر پهن و کوچک با گوش‌ها و چشمان کوچک دارد. شنگ پستانداری نیمه آبزی و گوشتخوار است.

رنگ بدن و دم قهوه‌ای مایل به خاکستری با خال‌های ریزی به رنگ طلایی یا زیتونی و زیر چانه و گلو کرم مایل به زرد است. کف دست و پا لخت است. خدنگ کوچک.

موهای بلند و انبوه آنها را در مقابل گزش مارها محافظت می‌کند. خدنگ بزرگ در کنترل آفت‌های اراضی کشاورزی، به ویژه جوندگان نقش مهمی دارد.