علی خضری

درس و مشق نداری هرز می‌گردی؟ مشغول نوشتن بودم که صدای داد و فریاد بلند شد. رفتتم به محل حادثه و متوجه عمق فاجعه شدم. در این …

گفتم: آخر بابا، همه‌ی بچه‌ها کلی جوک و مطالب علمی و جملات قصار از بزرگان بلدند و می‌آیند توی کلاس تعریف می‌کنند. مدرسه مگر جای این کارهاست؟

به تلویزیون نگاه کردم و با تعجب دیدم که نه‌تنها اخبار پخش نمی‌کند، بلکه کارتون هم نشان می‌دهد. گفتم: بابا، شبکه خبر قطع شده؟ به من بگویید. من طاقتش را دارم.

مثل اینکه هوس پس‌گردنی کردی. خوب معلوم است دیگر. من به‌عنوان پدر خانواده یک اختیاراتی دارم که دیگران ندارند.

گفت: دستش درد نکند. حتما کار بدی کردی دیگر. چوب معلم گل است، هرکس نخورد خُل است. حالا چکار کرده بودی؟

دستش را بلند کرد و بجای اینکه پس گردنم بزند، روی شانه‌ام گذاشت و گفت: پسرم، هرچیزی خواستی و هر حرفی داشتی به خودم بگو و من‌را دوست و محرم خودت بدان.

گفت: مگر عقل هم داری؟ گفتم: با اجازه‌ی بزرگترها، بله. جوری زد پس گردنم که آن دوزار عقل هم پرید.

پایگاه خبری گلونی، علی خضری: دو روزی می‌شد که ناظم مدرسه‌، یک برگه داده بود که به والدینمان بدهیم. چندبار

گفتم: بابا، چرا مثلا “پ” دسته دار و یا “پ” چهارنقطه نداریم؟ مثلا پول و کار را فقط یک مدل می‌نویسند؟ اما کلماتی مثل “دسته” را چند مدل دیگر مثل “دصته” یا “دصطه” یا “دصتح” یا “دصطح” یا “دسطه” یا “دسطح” یا “دستح” هم می‌توان نوشت؟