تاریخ

در گذار از عصر برنز جدید به عصر آهن، فرهنگی با سفال خاکستری در شمال‌شرق ایران پدیدار شد که به‌تدریج به دشت گرگان، حوزه خزر و فلات مرکزی گسترش یافت.

حدود چهار هزار سال پیش، فلات ایران یکی از پرجنب‌وجوش‌ترین مناطق جهان باستان بود. در دوره‌ای که به آن «عصر برنز میانه» می‌گویند

براساس شواهد، پادشاهان ایران قدیم، و البته کسانی که از رفاه نسبی برخوردار بودند، بر سر سفره برای پاک کردن دست و دهان خود از نوعی دستمال کاغذی استفاده می‌کرده‌اند.

فرهنگ پیش ایلامی در مرحله بانش قدیم، حدود ۲۲۳۳ پیش از میلاد، در حوزه آبریز رود کر در مرکز فارس شکل گرفت.

در حدود ۴۰۰۰ تا ۳۳۰۰ سال پیش از میلاد، در دوره‌ای که به عصر مس جدید معروف است، نخستین دولت‌های اولیه در جنوب‌غرب ایران شکل گرفتند.

شوش و سوزیانا در عصر مس به‌تدریج تبدیل مراکز مهم اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی شدند.

به نظر می‌رسد در دوران نوسنگی میانه و اوایل عصر مس، تعداد زیستگاه‌های کوچ‌نشینان بسیار محدود بوده است.

قدمت روستا در ایران به حدود ۷۰۰۰ ق.م می‌رسد و بیشتر آن‌ها در کوه‌پایه‌های زاگرس قرار دارند.