ایران به روایت آکسفورد

نبرد گرانیکوس نخستین پیروزی بزرگ اسکندر در برابر شاهنشاهی هخامنشی بود؛ پیروزی‌ای که راه پیشروی او به درون قلمرو ایران را هموار کرد و فصل تازه‌ای در تاریخ رویارویی ایران و مقدونیه گشود.

آغاز روایت ایران در دوران اسکندر مقدونی و سرگذشت سلوکیان.

شاید تخت‌جمشید امروز فقط ویرانه‌ای خاموش باشد، اما اگر خوب گوش بدهی، هنوز می‌شود صدای ضربه‌ی چکش سنگ‌تراشان، قدم‌های فرستادگان سرزمین‌های دور، و رؤیای شاهی را شنید که می‌خواست جهانی را در قالب سنگ بنا کند

دین راستی و شاهی به یاری اهورامزدا به گزارش گلونی، داریوش و جانشینانش خود را پیرو آیینی می‌دانستند که ریشه

داریوش بزرگ، که می‌خواست هویت ایرانی را تقویت کند، تصمیم گرفت برای زبان پارسی باستان خطی مخصوص بسازند. او گروهی از پژوهشگران را مامور کرد تا خط میخی جدیدی طراحی کنند.

میراث حقوقی داریوش بزرگ در زبان پارسی باستان با واژه‌ی «دات» به معنای قانون شناخته می‌شد؛ قدرت و اعتبار نظام حقوقی هخامنشی چنان بود که این واژه به زبان‌های دیگر مانند آرامی و عبری نیز راه یافت.

ارتش داریوش را سربازان پارسی بین بیست تا سی سال که در این ارتش خدمت می‌کردند تشکیل می‌داد. آموزش‌ها سخت و دقیق بود، اما مزد و پاداش‌ها سخاوتمندانه بود.

شاهنشاهی هخامنشی نمونه‌ای از حکومتی بود که قدرت نظامی را با نظم اداری، مدارا با فرهنگ‌ها و مدیریت هوشمندانه ترکیب کرد و به همین دلیل توانست برای مدتی طولانی بر بخش بزرگی از جهان آن روز حکومت کند.

جنگ در مجموع هشت سال طول کشید و اسکندر در ۳۳۰ ق.م با غارت و آتش زدن تخت‌جمشید عملاً پایان تاریخ سیاسی هخامنشیان را رقم زد.